Italië als wijnland, is afhankelijk van het oogstjaar, afgewisseld met Frankrijk het wijnproducerende land met de grootste productie ter wereld.

Ondanks dat bijna een derde van de wereldwijd gedronken wijn uit Italië komt, is dat percentage in Nederland veel kleiner. Dit heeft enerzijds te maken met de grotere bekendheid van de Franse druivenrassen en hun aanbouwgebieden. Ook ís er bij de doorsnee wijnminnaar veel minder bekend over Italiaanse wijn omdat er veel assemblagewijnen worden gemaakt waarbij, in tegenstelling tot vele andere landen, veel minder transparant is wat de wijnmaker in de fles heeft gestopt. Uiteraard dit slechts zolang de wijnmaker ervoor kiest om dit niet te specificeren op zijn etiket. Dit creëert bij

velen onduidelijkheid en daarom zullen veel wijnliefhebbers grijpen naar iets herkenbaarders, iets dat ze eerder hebben geproefd en lekker vonden.
Daarom kiezen wij ervoor om bij elke wijnbeschrijving ook een specificatie (Spec) van de wijn te voegen, vrijwel altijd in het Engels. Hier valt dan meer te lezen over de wijn wat het doorsnee etiket vermeldt, en vrijwel altijd de druivensoorten.

 

Herkomstclassificaties gelden voor vele Italiaanse aanbouwgebieden, door de overheid bepaald. Zo zult u op etiketten de extensies DOC, DOCG of IGT/IGP tegenkomen. Deze staan respectievelijk voor Denominazione d'Origine Controllata, Denominazione d'Origine Controllata e Garantita, en Indicazione Geografica Tipica/Protetta. . .
Meestal is een DOCG gebied een kleiner gebied binnen de DOC waarij voor beiden geldt dat bepaalde druivensoorten in bepaalde percentages toegestaan of zelfs voorgeschreven zijn, vaak ook in een bepaalde verhouding. Of dat er zekere regels gelden voor het cultiveren van de druiven als ze in aanmerking willen komen voor deze classificatie. Verder moeten de druiven uiteraard uit het aanbouwgebied komen dat is vermeld en gelden er vaak maximale opbrengsten van druiventrossen per hectare, om zo te voorkomen dat wijnen te 'waterig' worden. Deze twee afkortingen betekenen dus dat de naam van het herkomstgebied is gecontroleerd, soms ook nog gegarandeerd. (DOCG).

IGP/IGT daarentegen betekent dat de geografische indicatie vermeld  typisch is of beschermd. Er gelden vaak minder regels die de wijnmakers limiteren in hun creativiteit.

 

Ook kunt u vaak lezen dat het gaat om een 'Superiore', hetgeen duidt op een iets hoger alcoholpercentage dan de 'gewone' variant, of om een Riserva: minimaal een bepaalde periode gerijpt, meestal in houten vaten. Deze minimum periode kan van het ene herkomstgebied tot het andere verschillen.
Er zijn regelmatig wijzigingen in de status van een herkomstclassificatie. Hierover beslist het Italiaanse ministerie van Landbouw en die wijzigingen worden dan officieel bekendgemaakt in de 'Gazetta Ufficiale' (Staatscourant).

U begrijpt dat dit alles het doorgronden van Italiaanse wijnen zeer complex maakt en daardoor onbeminder dan wijn uit sommige andere landen. Maar als we deze wijnen mijden, dan missen we heel wat. We zien het als onze taak om de wijnliefhebber te helpen bij het maken van een keuze.

 

Misvatting die vaak gemaakt wordt is dat een wijn met een IGP/IGT status een kwalitatief mindere wijn zou zijn dan een DOC(G) wijn. Dit hoeft helemaal niet het geval te zijn. Vaak is het de bewuste keuze van de wijnmaker  omdat hij een wijn een eigen identiteit wil geven. Daarvoor moet hij dan wellicht druivensoorten gebruiken die de herkomstclassificatie niet toestaan en geeft hij slechts aan uit welk aanbouwgebied de wijn komt met de vermelding IGP/IGT, hetgeen de wijnmaker veel meer vrijheid geeft dan de DOC(G). In veel gevallen kan een IGP/IGT daardoor juist verassender zijn dan de DOC(G)'s. Met recht PER BACCO VINI dus; euforie alom!

De navolgende kaart geeft een indicatie van de wijngebieden en de aangeplante druivenrassen. De kaart is echter niet compleet. In werkelijkheid zijn de

rassen zo talrijk daar ze onmogelijk allen te noemen zijn. 

De wijnkaart van Italië
De wijnkaart van Italië

Duurzaamheid
PER BACCO VINI is een voorstander van duurzaamheid: niet alleen van het milieu en van onze aarde, maar ook van het bestaansrecht van wijnmakers die dat verdienen. Wijnmakers met een passie voor hun beroep, die ervoor kiezen lange werkdagen te maken om een product te kunnen presenteren waar ze trots op kunnen zijn. Uiteraard heeft alles z'n prijs en zijn de door ons gevonden wijnen hun prijzen allemaal ruimschoots waard. De wijnmakers dienen een faire beloning te krijgen voor hun inspanningen zodat ze de gelegenheid krijgen om door te gaan met datgene wat ze doen, zonder vroeg of laat ten prooi te vallen aan de grote industriën en uiteindelijk alles 'eenheidsworst' wordt. Daarom zullen de prijzen van onze wijnen in de regel iets hoger liggen dan het gemiddelde in de markt. Tenslotte steken ze ook qua kwaliteit boven het maaiveld uit.